Kletspoot

Het voordeel van freelancer zijn is dat je midden op de dag kunt gaan schaatsen. Als het hard vriest kan dat bijvoorbeeld in het Oosterpark, waar de vijver net groot genoeg is om een rondje pootje-over te rijden. Groningen 1987 of Amsterdam 2009; ijs maakt nog altijd geen onderscheid. Ook hier was het oppassen voor grote jongens op ijshockeyschaatsen en de scheuren die ze in het ijs trekken. Het enige verschil is dat ze het niet meer op mij gemunt hebben. Op schaatsen ben ik 2.10 meter.
     Toen ik na een uurtje in het schemerdonker mijn schaatsen uittrok op een bankje, kwam er een jongen van een jaar of tien naast me zitten. Hij was met één voet door het ijs gezakt. Een 'kletspoot' noemen we dat in het Noorden. De westerlingen die ik dit vertel denken dat ik niet goed wijs ben, of iets onaardigs over homo's zeg. Ik wilde iets vertederends tegen het jongetje zeggen, maar voordat ik de kans kreeg keek hij me aan en zei in het plat Amsterdams: "Meneer, waarom ben ik nou weer de enige klootzak die met z'n voet door het ijs zakt?" Ik moest hem het antwoord schuldig blijven.
     Het was mijn eerste keer op Amsterdams water. Mijn natuurijservaring deed ik op in Groningen, op het Paterswoldsemeer. Vorige week was het voor het eerst in jaren weer eens dicht gevroren. Dit weekend heb ik het drie keer rond geschaatst. Er waren oude klasgenoten die ik jaren niet gezien had en nu achter kinderwagens schaatsten. Op het rechte stuk reden mijn vader en ik in een treintje. Zo deden we dat vroeger ook (ik heb de medailles om het te bewijzen), maar het was voor het eerst dat ik hem ook uit de wind kon houden.
     Daarna kwam de dooi. Daarom heb ik vandaag op de Jaap Eden baan geschaatst. Ze hadden een extra lastig parcours van bewegende kinderen uitgezet. Het was een uitdaging ze te ontwijken. Ik zag mezelf al vingertjes van het ijs rapen. Er was ook een mooi meisje dat eerst naar me lachte en me daarna keihard voorbij schaatste. Dat is ook een manier om je punt te maken. Toen ik om 16.00 uur van het ijs moest (dan mogen de wedstrijdschaatsers, ze komen je met veel air tegemoet), stond er een rij van tien mensen bij de schaatswinkel. Een kwartier later bezwoer de verkoper me zonder ze aan te raken dat mijn schaatsen bot waren. Hij had nog wel een gaatje over twee weken. Het natuurijs heeft veel losgemaakt in Nederland.