Sommige mensen zien in een fontein niet meer dan een waterstraal, die met kracht de lucht in wordt geschoten. Om daarna, afhankelijk van de ondergrond, met meer of minder gekletter weer naar beneden te komen. Die mensen kijken niet goed. Een fontein is zo veel meer. Bij fonteinen wordt gedagdroomd. Groeien kinderen op. En worden wensen gedaan.
In de korte tijd dat de fontein op de Hogeweg heeft gewerkt, hebben talloze buurtbewoners het water omarmd. Als een verloren gewaande vriend, die op een dag ineens weer voor de deur staat. De fontein werd een natuurlijk middelpunt en zorgde voor balans, althans bij de meesten. ‘Feng Shui’ noemen de Chinezen dat.
Voor mij betekende de komst van de fontein nog meer. We konden er lekker over opscheppen tegen onze vrienden. ‘Wij krijgen een fontein in de straat, hoe is het bij jullie?’ En we gebruikten hem als baken voor bezoek zonder navigatie. ‘Als het goed is zie je nu in de verte een fontein. Ja? Daar ga je rechtsaf.’
Vorige zomer fietste ik op een avond over het plein en zag dat er niemand bij de fontein was. Het was een uur of zeven en vanuit de huizen klonk het geluid van messen op borden. Ik twijfelde niet en zette mijn fiets tegen een boom. Zo vaak krijg je niet de kans om met een fontein alleen te zijn. Ik zat een tijdje op het bankje en keek naar het water. Op het graniet lag een achtergebleven emmertje te bewegen in de stroming. Het zou niet lang duren of uit één van de huizen zou een vader tevoorschijn komen om het te halen. Het was nog warm, zeker 25 graden. Er stonden zweetdruppels op mijn voorhoofd. Even dacht ik erover mijn kleren uit te trekken en een paar keer gillend door de fontein te rennen. Daarna bedacht ik me hoe dat eruit zou zien vanuit de huizen op het plein. En omdat ik als nieuwkomer niet meteen als ‘de Gek van de Fontein’ door het leven wilde, fietste ik snel naar huis.
Dat is voor mijn gevoel de laatste keer dat ik de fontein in actie heb gezien. En een fontein zonder water is een treurig gezicht. Als een drooggevallen vijver, waarin vissen naar lucht liggen te happen. Ik weet dat je er eigenlijk een fontein voor nodig hebt, maar als ik toch een wens mocht doen, dan wist ik het wel.
Geschreven voor weblog 'Fontein Hogeweg'
22 april 2008
Water
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Posts
10 opmerkingen:
Applaus!
Ik krijg ook de meest fantastische associaties bij fonteinen. Maar uiteindelijk blijft er maar één over: ik moet ongelooflijk nodig plassen.
Laat dat water kletteren!
Hoezo zou je geen fontein in je buurt willen hebben? Daar wordt iedereen toch vrolijk van? Althans, dat zou je denken...
Maar eh... als ze hem bij jou niet willen hebben... Kun je 'm dan bij mij in de buurt zetten?
Elin
Weer mit grossesn verknügen gelesen. Hulde, vooral voor de messen op borden, zo vaak krijg je de kans niet en het einde. Deze volger begint een terugkerend thema te zien bij N.G...water. Als water tussen de stenen in Barcelona, een kermis in de regen en de doorweekte kraai in W.z.e.n.h.t.e.v. (dan weten allen toch wel wat ik bedoel..:)). Nu ga ik op zoek naar de diepere betekenis daarvan, en zo.
Niels? Mag ik jouw spuitende fontein zijn? (did I just say that out-loud?)
RteB
ik realiseer mij ineens dat ik in Kiev nog GEEN ENKELE fontein heb gezien.. dat kan toch haast niet? Wellicht ben ik er ongevoelig voor en loop ik ze zomaar haastig voorbij? ik kan het me bijna niet voorstellen. ik zal de komende dagen eens even goed om mij heen kijken.
RteK
Soet, hou me op de hoogte!
RteB, ...
RteK, een stad zonder fontein, dat zou wat zijn.
Jemig, staat die fontein op de hoge weg al zo lang stil? Naja, ik las dat ie het de 30e doet, en traditiegetrouw zal ik mijn rondje Hogeweg die dag zeker doen. Maar qua water zullen we de fontein die dag niet nodig hebben, vrees ik...
Had maar door die fontein gesprongen.... dan had je aan de laatste keer nog een betere herinnering.... :-)
Een reactie posten